Sandwich Bay i okolice

Dziś dwa noclegi w jednym miejscu (nic szczególnego - pod dachem i z dobrym internetem, ale bez „duszy), wrażeń za to sporo. Rano krótki rzut okiem na flamingi w Walvis Bay (najpiękniejsze o wschodzie słońca, jutro tu jeszcze wrócimy). Potem wyprawa do raju oceanografów : jedynego miejsca na świecie gdzie pustynia wrzyna się wprost w ocean. Ogromne wydmy obmywane przypływem, jazda 120 km/h po rozległej piaszczystej płaszczyźnie, potem rollercoaster na piaszczystych wzgórzach. Po kilku foto-przerwach mały piknik z widokiem na Sandwich Bay - w końcu nazwa zobowiązuje. Wypatrując wydmy użytej w Windows jako screensavera dostrzegamy z brzegu wieloryby wynurzające się wysoko ponad powierzchnię oceanu. Są daleko, ale i tak robią wrażenie. Jest pięknie. Po drodze mijaliśmy jeszcze ogromne instalacje do produkcji soli z wody morskiej - to miejscowy towar eksportowy. Po powrocie - lunch w rybnej restauracji na nabrzeżu (zawsze warto odwiedzać rybne restauracje na nabrzeżach 🙂). Miecznik i miętus bardzo dobre, ale takich kalmarów nie jadłem nigdy, nie wiedziałem nawet że mogą tak smakować: bardzo miękkie i z bogatym smakiem. Po południu zrobiło się mgliście: to tutaj zimą niemal codzienność: efekt ścierania się gorącego powietrza znad lądu z zimnymi prądami wodnymi wód antarktycznych. Po południu zaplanowaliśmy resztę trasy: wygląda, że w ostatni tydzień przejedziemy więcej niż łącznie przez dwa pierwsze. Zaskoczenia nie ma - to dość duży kraj 🙂.

Palmwag - Walvis Bay

Prawie 500 km: trochę po szutrowej, reszta - po „solnej” (piach zmieszany z morską solą ubity przez koła samochodów: twardy jak asfalt, ale w razie deszczu/gęstej mgły - bardzo śliski) drodze. Zdecydowaliśmy się na wariant wzdłuż morza, żeby urozmaicić widoki po wczorajszym górskim dniu. Przy okazji poczuliśmy trochę atmosferę „wybrzeża szkieletów”. Jeśli ktoś oglądał „For all mankind” i zastanawiał się gdzie kręcono sceny „marsjańskie” - to spokojnie mogło to być po drodze. Pod koniec wpadliśmy na godzinkę do fok na Cape cross - kilkudziesięciotysięczną kolonia robi wrażenie. Dobrze, że fotografia nie przenosi jeszcze zapachu..

Przez Damarland nad Walvis Bay

Dzisiaj dzień „przelotowy” . Wyruszyliśmy rano w kierunku Palmwag szutrową drogą przez góry. Nie planujemy zbyt długiego pobytu w Damarland. Kobiet Herero w charakterystycznych kolorowych sukniach i czepcach, wyglądać będziemy raczej przez okna samochodu. Generalnie droga prowadziła przez pustkowie, z rzadka tylko było widać pojedyncze chaty - 4.5 h wśród niewysokich gór, karłowatych drzew i czerwonej ziemi. W nocy, rano i po przyjeździe na kamping odwiedza nas trochę różnych stworów, np. ogromny konik polny który skrył się w toalecie w nocy 🙂. Nocujemy w czymś w rodzaju oazy na pustyni: szumiące palmy, zielone krzewy, drinki i cisza. Z ciekawostek: jedna górska żyrafa przy drodze 😉. Jutro drugi dzień „w drodze” - czeka nas 6cio godzinna przeprawa przez góry, nad morze.