Canaveral i okolice

 Ostatnie dwa dni siedzieliśmy w okolicach Orlando. Kwatera którą znaleźliśmy na przedmieściach w zasadzie wymagałaby oddzielnej opowieści. Przytulne mieszkanie z bardzo troskliwymi opiekunami: lodówka pełna jedzenia, przed przyjazdem dopytali o ulubione pieczywo i owoce, w rezultacie na stole w kuchni czekał na nas chleb na zakwasie i świeże truskawki.. Następnego dnia wieczorem z kolei znaleźliśmy dwa orzechy kokosowe in instrukcję obsługi. To z troski gospodarzy o odwodnienie :). Przemknęło mi przez chwilę przez myśl, że to nawet lekka nadopiekuńczość.. ale przecież nie będę się czepiał. Pierwszy dzień to oczywiście centrum kosmiczne im. Kennedy’go - tematyczny park rozrywki zbudowany na amerykańskiej dumie. Zanim otworzyli kasy - dwie kolejki odśpiewały wspólnie (jakoś tak nieśmiało - fakt) amerykański hymn na tle łopocących flag Potem jeszcze wielokrotnie dało się odczuć, że całość bardzo mocno nastawiona jest na poczucie patriotyzmu i dumy (np. przekaz wielu puszczanych tam filmów), ale trzeba im oddać - mają z czego być dumni w tym przypadku. Dla mnie - możliwość „dotknięcia” Saturna V, który dowiózł ludzi na księżyc czy popatrzenia z bliska na prom kosmiczny to niewątpliwe przeżycie. Dodatkowo - za trzy tygodnie będzie ciąg dalszy - rakieta programu Artemis (SLS), którą ludzie znów polecą w kierunku księżyca już stoi na stanowisku startowym i trwają ostatnie przygotowania..

Drugi dzień od rana to Orlando Wetlands. Nie wiem czy przypadkiem nie jest to najlepsze miejsce dla „pieszych” (czyli - nie z łódki) ptasiarzy na Florydzie. Brakowało mi trochę warzęchy różowej to dostaliśmy ich kilkadziesiąt, w różnych konfiguracjach. Jest okres lęgowy więc właśnie wykluły się też malutkie warzęchy.. Do tego młode czaple (bardzo urocze), żurawie wysiadujące jaja i mnóstwo innych ptaków. Pogoda piękna. Gdyby tak szybko nie robiło się gorąco pewnie siedzielibyśmy tam cały dzień. Prawie raj..

Turkusowe wody rzeki srebrnej

Silver River, od jej źródeł w dół rzeki, ponad 5 mil kajakiem - to był dziś nasz główny punkt programu. Ale Zanim jednak wsiedliśmy do naszej „łodzi” - krótki rekonesans w Ocala Wetland Recharge Park. Polubiliśmy parki na przedmieściach :) . No i: „krótki” to pojęcie względne. Zeszło od świtu do dziewiątej.. bo było co oglądać. Najpierw koncert epoletników i perkoziki, potem harce kurek wodnych i kolorowe kaczki na tle rzęsy wodnej (czarno-biały to też kolory). Wreszcie - wypatrzony myszołów. Taki rudy, miejscowy, niepodobny do naszych myszołowów. Siedział sobie na samotnym kikucie drzewa (a właściwie - siedziała, bo mam poważne powody przypuszczać, że to była ona 🙂) i co jakiś czas wydawał(a) z siebie charakterystyczny krzyk. Myśleliśmy że będzie polować. Zacząłem ją obchodzić wkoło, żeby poszukać bardziej korzystnego oświetlenia. W końcu „przymierzyłem” - i.. zdarzyło mi się to po raz pierwszy. Te krzyki to nie był okrzyk bojowy tylko - śpiew godowy. Jak znalazłem odpowiedni kąt i wyostrzyłem obraz - w kadrze pojawił się drugi myszołów. „Pojawił się” to źle powiedziane - on o po prostu „dosiadł” tego pierwszego (stąd moje podejrzenie). Potem nastąpiły bardzo emocjonujące dwie minuty. A wszystko na środku kadru, przy dobrym oświetleniu i widoczności..

Potem okazało się że to był dopiero początek intensywnych wrażeń w tym pięknym dniu, choć ciarki miałem na całym ciele..

Silver River z czystym sumieniem można polecić każdemu - nie tylko ptasiarzom. Miejsce jest przepiękne, kolory niesamowite. Oprócz bardzo wielu różnorodnych ptaków, które mniej strachliwie reagują na kajak niż na idącego człowieka, otaczają nas aligatory, żółwie, małpy, wiewiórki i manaty (no te były akurat tylko dwa, albo trzy , ale i tak zrobiły wrażenie). Co ciekawe manaty dopływają tu systemem rzek ze wschodniego wybrzeża, nie z pobliskiego zachodniego. Wszystko to wymieszane z soczystą zielenią roślinności i turkusem wody. Do tego „wąsate”, stare cedry, z tysiącami „kolan” - pionowych odrostów podobnych trochę do namorzyn. Ludzi całkiem sporo, ale jest całkiem spokojnie i zdecydowanie można poczuć prawdziwą przyrodę. Ciarki miałem rano i ciarki mam teraz jak to piszę. Jak dla mnie - jeden z piękniejszych dni ever..

Jutro - kosmos. Jesteśmy na przedmieściach Orlando.